De EU is het Vierde Rijk van de Nazi’s..!

De EU is het Vierde Rijk van de Nazi’s..!


hitlers chief staff

Onthullingen in geheim document:

Hoe nazi’s het ‘Vierde Rijk’ plannen door middel van… De EU

2015 © vertaling WantToKnow.nl (bron: dailymail.co.uk)

x

Het ‘Red House Report’ is een gedetailleerd verslag van een geheime bijeenkomst op 10 augustus 1944 in het Maison Rouge Hotel in Straatsburg. Nazi ambtenaren ontmoeten in het hotel een elite groep van Duitse industriëlen om het naoorlogse economische herstelplan te bespreken. Er worden voorbereidingen gemaakt voor de terugkeer naar een ‘krachtig Duits rijk’, met andere woorden: het Vierde Rijk.

Fritz ter Meer voor de aanvang van de Neurenberg-processen
Fritz ter Meer voor de aanvang van de Neurenberg-processen. Eén van de grote boeven áchter het nazi-rjik en de brains achter bijv. de Codex Alimentarius, de wereldwijde voedselwet..! (klik voor indringend artikel hierover!)

Het rapport van drie pagina’s met voorop het woord ‘Secret’ wordt gestuurd naar de Britse regering en Cordell Hull, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken. Het bevat gedetailleerde stappen hoe Duitse industriëlen samenwerken met de nazipartij om de Duitse economie na de oorlog weer op te bouwen. Geld zal via Zwitserland worden gestuurd. In het buitenland wordt een netwerk van dekmantelbedrijven en dochterondernemingen opgezet. Het plan is te wachten tot de omstandigheden gunstig zijn en vervolgens weer Duitsland over te nemen.

Vertegenwoordigers van Volkswagen, Krupp en Messerschmitt, ambtenaren van de Marine en het Ministerie van Bewapening schuiven aan bij de vergadering. Met een ongelooflijk vooruitziende blik besluiten ze dat het Vierde Duitse Rijk, in tegenstelling tot zijn voorganger, een economische zal zijn in plaats van een militaire- maar niet alleen Duits.

Het Red House Report wordt opgegraven uit de bestanden van de Amerikaanse inlichtingendiensten en is de inspiratie geweest voor mijn thriller ‘het Boedapest Protocol’. Het boek begint in 1944 als het Rode Leger de belegerde stad nadert en verplaatst zich dan naar het heden waar een verkiezingscampagne voor de eerste president van Europa plaatsvindt. De Europese Unie wordt onthuld als een front voor een sinistere samenzwering, geworteld in de laatste dagen van de Tweede Wereldoorlog.

Duitsland verliest de oorlog, maar.. Wint de ‘vrede’..!
Tijdens het lezen van deze roman zul je je realiseren, dat delen van het Red House Report realiteit zijn geworden. Nazi-Duitsland heeft grote hoeveelheden kapitaal door neutrale landen geëxporteerd. Duitse conglomeraten hebben een netwerk van dochterbedrijven in het buitenland opgezet. De Duitse economie is na 1945 snel hersteld. Duitsland heeft de oorlog verloren, maar de vrede gewonnen.

Nazi en EU2

Het Derde Rijk is militair verslagen, maar machtige bankiers, industriëlen en ambtenaren uit het nazitijdperk werden herboren als democraten en floreren in het nieuwe West-Duitsland. Ze werken voor een nieuw doel: de Europese economische en politieke integratie. Is het mogelijk dat het Vierde Rijk die de nazi industriëlen voor ogen hadden feit is geworden?

budapest protocolHet Red House Report wordt geschreven door een Franse spion die bij de vergadering in Straatsburg aanwezig is en schetst een buitengewoon beeld. De industriëlen verzamelen zich bij het Maison Rouge Hotel en wachten hoopvol tot SS Obergruppenführer Dr. Scheid de vergadering opent. Scheid heeft één van de hoogste rangen van de SS. Hij is een imposante figuur met zijn afgestemde grijsgroene uniform en pet met zilveren versiering. Buiten worden bewakers geplaatst en de kamer is minutieus onderzocht op verborgen microfoons.

De Duitse industrie moet beseffen dat de oorlog niet kan worden gewonnen, verklaart hij. We moeten maatregelen nemen ter voorbereiding van de naoorlogse economie. Dergelijk defaitistisch gepraat is verraderlijk en gewoonlijk genoeg om naar de Gestapo kelders gestuurd te worden, gevolgd door een enkele reis concentratiekamp.

Maar Scheid heeft speciale licentie gekregen om de waarheid te spreken. De toekomst van het Rijk staat op het spel. Hij beveelt de industriëlen om ‘contacten en allianties met buitenlandse bedrijven aan te gaan, dit moet afzonderlijk en zonder enige verdenking op zich te laden worden gedaan’. De industriëlen moeten aanzienlijke bedragen lenen in het buitenland.

Vooral Duitse firma’s die als fronten zijn gebruikt voor de economische penetratie in het buitenland moeten worden benut, zegt Scheid, daarbij verwijzend naar de Amerikaanse partners van Krupp, Zeiss, Leica en de Hamburg-Amerika Lijn. En nadat de meeste industriëlen de vergadering hebben verlaten, wordt een handjevol naar een andere kleinere bijeenkomst gewenkt, voorgezeten door dr. Bosse van het ministerie van Bewapening.

Geheimen alleen bestem voor een kleine club..!
eu nazi fascismeDe volgende geheimen worden alleen gedeeld met de elite van de elite. Bosse legt uit dat, hoewel aan de industriëlen is verteld dat de oorlog is verloren, de weerstand tegen de geallieerden zal standhouden tot een soort van garantie van Duitse eenheid kan worden verkregen. Hij legt de geheime drie-traps-strategie voor het Vierde Rijk voor.

  1. In de eerste fase, moeten de industriëlen zich voorbereiden op het financieren van de nazipartij, die wordt gedwongen ondergronds te gaan, net als de Maquis, het Franse verzet.
  2. In de tweede fase zal de overheid grote sommen geld toewijzen aan Duitse industriëlen die het moeten wegzetten in veilige buitenlandse stichtingen en ondernemingen, terwijl bestaande reserves ter beschikking moeten worden gesteld aan de nazipartij, zodat na de nederlaag een sterk Duits rijk kan ontstaan.
  3. In de derde fase moeten Duitse bedrijven in het buitenland via dekmantel- en dochterondernemingen een netwerk van ‘sleepers’ aanstellen. Dekmantels voor militair onderzoek en spionage, totdat de nazi’s weer aan de macht zullen komen. Bosse zegt dat het bestaan ​​van deze dekmantels maar bij zeer weinig mensen bekend gemaakt zal worden.

Elk bedrijf zal een liaison-agent met de nazipartij hebben. Zodra de partij sterk genoeg is om weer de controle over Duitsland terug te nemen, zullen de industriëlen voor hun inzet en samenwerking worden beloond en betaald. Geld wordt gekanaliseerd via twee banken in Zürich, of via agentschappen in Zwitserland, die voor Duitsland zijn aangekocht, voor een commissie van vijf procent. De nazi’s hebben heimelijk jarenlang fondsen via neutrale landen verstuurd. De Zwitserse banken, vooral de Zwitserse Nationale Bank, hebben het roof goud van de nazi’s zonder problemen geaccepteerd.

Ze accepteren de activa en eigendomstitels van joodse zakenlieden in Duitsland en de bezette landen en leveren vreemde valuta die de nazi’s nodig hebben om vitale oorlog materialen te kopen. De geallieerde inlichtingendiensten houden het verkeer tussen de Zwitsers en de nazi’s goed in de gaten. Het bevel om buitenlands kapitaal te exporteren is technisch illegaal in nazi-Duitsland, maar in de zomer van 1944 doet de wet er niet meer toe. De schrijver van het Red House Report merkt op:

‘Vroeger moest de uitvoer van kapitaal door de Duitse industriëlen naar neutrale landen op nogal slinkse wijze gedaan worden. Vaak kon alleen door middel van speciale invloed iets worden bereikt.

Nu staat de nazipartij achter de industriëlen en spoort hen aan om zichzelf te redden door het verkrijgen van fondsen uit het buitenland en tegelijkertijd vooruit te plannen voor de partij en haar naoorlogse operaties.’

Twee maanden na D-Day worden de nazi’s bedreigd door de geallieerden vanuit het westen en de Russen uit het oosten. Hitler is zwaar gewond door een moordaanslag. De nazileiding raakt nerveus en maakt onderling ruzie. Tijdens de oorlogsjaren heeft de SS op basis van slavenarbeid, roof en moord een gigantisch economisch imperium opgebouwd en ze zijn van plan het te behouden. Een ontmoeting zoals in het Maison Rouge zal de bescherming van de SS nodig hebben gehad, volgens dr. Adam Tooze, auteur van Wages of Destruction: The Making And Breaking Of The Nazi Economy.

In 1944 is elke discussie over de naoorlogse planning verboden.
Het is zeer gevaarlijk om dat in het openbaar te doen. Maar de SS denkt over de lange termijn, wil na de oorlog een ​​werkbare coalitie tot stand te brengen. Gewiekste SS leiders als Otto Ohlendorf denken aan de toekomst. Als commandant van Einsatzgruppe D, die tussen 1941 en 1942 actief is op het Oostfront, is Ohlendorf verantwoordelijk voor de moord op 90.000 mannen, vrouwen en kinderen.

Als hoog opgeleide, intelligente jurist en econoom, toont Ohlendorf grote zorg voor het psychologisch welzijn van de schutters van zijn uitroeiingsteams: hij beveelt dat een paar van hen tegelijkertijd moeten schieten op hun slachtoffers, om het gevoel van persoonlijke verantwoordelijkheid te vermijden. In de winter van 1943 wordt hij overgeplaatst naar het ministerie van Economische Zaken. Hij krijgt een baan in de afdeling export, maar zijn echte prioriteit is het behoud van het enorme pan-Europese economisch imperium van de SS.

NeinSilhouetteBLUEglass1Ohlendorf werd later opgehangen in Neurenberg, maar hij had interesse in het werk van de Duitse econoom Ludwig Erhard. Erhard heeft veel geschreven over de transitie van de economie van Duitsland na het verlies van de oorlog. Dat was gevaarlijk. Maar Ohlendorf, ook chef van de SD, de binnenlandse veiligheidsdienst van de nazi’s, beschermt Erhard. Ze hebben dezelfde ideeën. Ohlendorf wordt zelf beschermd door Heinrich Himmler, chef van de SS. Ohlendorf en Erhard vrezen hyperinflatie, zoals in de jaren 20. Weer zo’n catastrofe zou het complete SS imperium kunnen vernietigen.

Beiden zijn van mening dat de eerste prioriteit het bereiken van een monetaire stabilisatie is door middel van een krachtige munt. Ze realiseren zich dat dit door een goedgezinde bezettingsmacht moet worden opgelegd. De munt die zou uitgroeien tot de Deutschmark wordt in 1948 geïntroduceerd. Het is een ongelooflijk succes. Met een stabiele munt werd Duitsland weer een aantrekkelijke handelspartner.

Duitse industrie verdient miljarden aan opbouw Europa na Tweede Wereldoorlog..
SS en IG FarbenDe Duitse industriële conglomeraten konden snel in heel Europa werken aan de wederopbouw en zo werd de oorlog buitengewoon winstgevend voor de Duitse economie. In 1948 is het maatschappelijk kapitaal van de activa (zoals apparatuur en gebouwen), ondanks de zes jaren van strijd, de geallieerde bombardementen en naoorlogse herstelbetalingen betalingen, groter dan in 1936, vooral dankzij de wapenproductie. Erhard heeft nagedacht over hoe de Duitse industrie in het verbrijzelde Europese continent kan uitbreiden.

Het antwoord is supra nationalisme – vrijwillige overgave van de nationale soevereiniteit aan een internationaal orgaan. Duitsland en Frankrijk zijn de drijvende krachten achter de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS), de voorloper van de Europese Unie. EGKS is de eerste supranationale organisatie, dat in april 1951 wordt opgericht door zes Europese landen. De EGKS creëert een gemeenschappelijke markt voor kolen en staal. Een belangrijk precedent voor de gestage uitholling van nationale soevereiniteit, een proces dat tot vandaag voortduurt.

Maar voordat de gemeenschappelijke markt zou kunnen worden opgezet, moeten de nazi-industriëlen amnestie krijgen en nazi-bankiers en ambtenaren gere-integreerd. De Amerikaanse Hoge Commissaris voor Duitsland John J. McCloy verklaart in 1957 een groot pardon voor alle veroordeelde industriëlen. De twee grootste nazi-industriëlen, Alfred Krupp van Krupp Industries en Friedrich Flick van de Flick Group worden na amper drie jaar vrijgelaten uit de gevangenis.

Krupp en Flick zijn centrale figuren geweest in de nazi-economie. Hun bedrijven gebruiken dwangarbeiders als vee, die moeten werken tot aan de dood. Het Krupp bedrijf wordt in de oorlog al snel een van de leidende conglomeraties in Europa. Ook de Flick Group bouwt snel een pan-Europees imperium op. Friedrich Flick heeft geen enkel berouw betoond over zijn rol in de oorlog en weigert om één ​​Duitse mark aan schadevergoeding te betalen.

Volgens historicus dr. Michael Pinto-Duschinsky, adviseur van de voormalige joodse dwangarbeiders, wordt voor veel vooraanstaande industriëlen van het naziregime Europa een dekmantel voor het nastreven van de Duitse nationale belangen. De continuïteit van de economie van Duitsland en de economie van het naoorlogse Europa is opvallend. Sommige van de leidende figuren in de nazi economie worden vooraanstaande grondleggers van de Europese Unie.

Herman AbsBankier Herman Abs, onbekend, maar één van de grootste oorlogsprofiteurs..
Tal van bekende grootindustriëlen hebben dwangarbeiders en concentratiekamp slachtoffers gebruikt, waaronder BMW, Siemens en Volkswagen. Slavenarbeid is een integraal onderdeel van de oorlogsmachine van de nazi’s. Veel concentratiekampen worden naast fabrieken gebouwd waar de directie van de fabriek hand in hand samenwerkt met SS-officieren die toezicht op de kampen houden.

En niet alleen Krupp en Flick hebben geprofiteerd van het Derde Rijk, Hermann Abs, machtig Duits bankier, ook. Abs treedt in 1937 toe tot het bestuur van de Deutsche Bank, de grootste bank van Duitsland. Wanneer het imperium van de nazi’s steeds meer uitbreidt, pikt de Deutsche Bank enthousiast de Oostenrijkse en Tsjechoslowaakse banken in die eigendom zijn van joden.

In 1942 is Abs bestuurder van 40 bedrijven en banken, een kwart daarvan zijn in landen die bezet zijn door de nazi’s. Veel van deze bedrijven gebruiken slavenarbeid. In 1943 is de rijkdom van Deutsche Bank verviervoudigd. Abs zit als vertegenwoordiger van de Deutsche Bank ook in de raad van commissarissen van I.G. Farben. I.G. Farben is dan één van Duitslands grootste bedrijven, gevormd uit een unie van BASF, Bayer, Hoechst en dochterondernemingen.

I.G. Farben is zo diep verstrengeld met de SS en de nazi’s dat het zijn eigen slavenkamp heeft gekregen in Auschwitz, bekend als Auschwitz III. Tienduizenden joden en andere gevangenen sterven terwijl zij kunstmatige rubber produceren. Als ze niet meer kunnen werken (‘opgebruikt zijn’ is de term die de nazi ’s gebruiken), worden ze verplaatst naar Birkenau. Daar worden ze met behulp van Zyklon B vergast. Het octrooi is in handen van IG Farben. In de oorlog financiert I.G. Farben het onderzoek van Ludwig Erhard.

En niet alleen in Europees politiek verband komen ex-Nazi's aan het bewind. Wat te denken van dit bericht..
En niet alleen in Europees politiek verband komen ex-Nazi’s aan het bewind. Wat te denken van dit krantenbericht uit 1955..?

Na de oorlog worden 24 I.G. Farben executives aangeklaagd voor oorlogsmisdaden. 12 worden schuldig bevonden en krijgen gevangenis straffen variërend van 1 ½ tot 8 jaar. I.G. Farben is weggekomen met massamoord. Abs is een van de meest belangrijke figuren in de reconstructie van Duitsland. Dankzij hem is het Duitse imperium uitgegroeid tot de basis van de EU. Abs krijgt de leiding over het Marshallplan, een omvangrijk hulpplan voor de wederopbouw van de door oorlog getroffen landen in Europa.

In 1948 overziet hij in feite het complete Duitse economische herstel. Abs wordt ook lid van de European League for Economic Co-operation, een elite intellectuele groep die in 1946 is opgericht. Toen trad Konrad Adenauer, de eerste bondskanselier van West-Duitsland in 1949 aan, en Herman Abs werd zijn belangrijkste financieel adviseur. Achter de schermen bleef hij werkzaam voor Deutsche Bank, de bank die tijdens de oorlog groot was geworden door slavenarbeid in bezette gebieden..!

1957, De EGKS, Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, voorloper van de EU..!
In 1957 ondertekenen zes leden van het EGSK het Verdrag van Rome, het verdrag ter oprichting van de Europese Economische Gemeenschap (EEG). Het verdrag maakt de weg vrij voor andere machtige supranationale instituties waaronder het Europees Parlement en de Europese Commissie. Gedurende de oorlog wordt Ludwig Erhard gefinancierd door I.G. Farben. Na de oorlog benoemt Adenauer hem tot minister van Economische Zaken. In 1963 volgt Erhard hem zelfs op voor drie jaar op als bondskanselier.

nazi-eu-hitlerHet economische wonder in Duitsland is gebouwd op slavenarbeid en massamoord. Het aantal doden staat op 2.700.00. Sporadisch zijn er vergoedingen overgemaakt, maar de Duitse industrie kwam pas in 2000 een globale regeling overeen met een compensatiefonds van £ 3 miljard. Er is geen wettelijke aansprakelijkheid en de individuele vergoedingen zijn zeer schamel.

Even het e.e.a. in perspectief: alleen al in 2001 maakte een bedrijf als Volkswagen al een winst van £ 1.8 miljard..! Een arbeiders-slaag zou 15.000 Duitse mark ontvangen, een dwangarbeider 5000 DM. De ontvanger moesten beloven verder geen juridische stappen te ondernemen.  Officieel werd het vrede en kwam er stabiliteit in Europa. Duitsland een democratie, waar weer een substantiële Joodse gemeenschap woonachtig is. De Holocaust is weggezakt in het nationaal geheugen.

Maar het ‘Red House Report’ is en blijft de brug van een ‘zonnig heden’ naar een donker verleden. “Over 50 jaar denkt niemand nog aan natiestaten,” sprak minister van propaganda Joseph Goebbels ooit, tijdens de laatste wereldoorlog. De natiestaat bestaat nog wel, maar het streven richting een Europese federale staat, is onlosmakelijk verbonden met de plannen van de SS en de Duitse industriëlen naar het Vierde Rijk. En dat is een economisch rijk in plaats van een militair.. Zoals in het rapport vermeld staat vormt zich inderdaad weer een krachtig Duits rijk, een rijk dat de basis vormt van de Europese Unie.

Heb je de tijd om in alle rust te kijken naar een documentaire over de totstandkoming van de EU, kijk dan deze YouTube (engelstalig).

x
Boter op het hoofd van Amerikaanse regering vlak ná de oorlog..
Mocht je denken dat deze hele operatie van Nazi-filosofieën ontsnapte aan de aandacht van de ‘geallieerden’, waarvan de bankiers (o.a. Prescott Bush, vader van twee latere US-presidenten!) nota bene beide zijden van de oorlogsmachine financierden, dan is het verstandig eens te kijken naar de ruim 1000 Nazi-kopstukken, die aan het einde van de oorlog naar de VS werden overgebracht. Dat gebeurde officieel, om ze ‘uit handen van de Russen te houden’, of om ze ‘mee te laten werken aan de Amerikaanse na-oorlogse industriële groei’.. Maar officieus ligt een heel andere oorzaak ten grondslag aan deze exodus.. De VS als schuilplaats, aangeboden door de genoemde Amerikaanse financiers van de oorlogsmachine.. (Kijk HIER en HIER naar artikelen hier op de site, over ‘Operation Paperclip’ en het onderdak bieden door de VS aan Nazi-kopstukken..!)

x

operation paperclip

Please follow and like us:

Leave a Comment